” မေကာင္းတဲ့ အကုသုိလ္ကို လုပ္မိထားရင္ပယ္ဖ်က္ေသာနည္းလမ္း….”

Posted on

ပုထုဇဥ္ လူသားတိုင္း ေကာင္းမႈ ၊ မေကာင္းမႈျပဳၾက ပါ သည္ ။ ကံ.. ကံ ၏ အက်ိဳး ကို ယံုၾကည္ၾကသည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ မိမိျပဳခဲ့ေသာ ကံအလ္ိုက္ အေကာင္း ၊ အဆိုး ကို စံစား ၊ ခံစားၾကမယ္ ဆိုတာ ယံုၾကည္ထားၾကပါသည္ ။ အေကာင္းအဆိုး ေဝခြဲမရခင္ အခ်ိန္အခါက က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ မိမိတို ့၏ မေကာင္းမႈကံ ကို အေကာင္းအဆိုးနားလည္ သေဘာေပါက္လာ ခ်ိန္တြင္ ေနာင္တရေစလ်က္ ၊ မိမိတို ့၏ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ မေကာင္းမႈကံေၾကာင့္ ခံစားရမဲ့ ဆိုးက်ိဳးကို ပေပ်ာက္ ေစခ်င္ၾကပါသည္ ။

သို ့ျဖစ္ပါ၍ မိမိ ကဲ့သို ပင္ ခံစားရေသာ “မေကာင္းမႈအကုသိုလ္”မ်ား ပေပ်ာက္ေစရန္ ရရွိထားေသာ နည္းကို ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား အား ထပ္တူထပ္မွ်ရရွိၾကေစရန္မွ်ေဝေပးလိုက္ပါသည္။

အေျခအေန၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္မွာေနထုိင္ၾကစဥ္အတြင္း လူတုိင္းလူတုိင္းကုိယ္စီ အမွားမကင္းနုိင္ၾကပါဘူး၊ အမွားဆုိတာကလဲ “ေလာကအမွား၊ သံသရာ အမွား”၊ တနည္းအားျဖင့္ “ေလာကီအမွား၊ေလာကုတၱရာ အမွား”လို႔ ဆိုရမွာပါ။

အလုပ္ထဲလုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ၊မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ၊ မိသားစုမွာ၊ စသည္ မွားတတ္တာမ်ိဳးကို”ေလာကအမွား၊ေလာကီ အမွား” လို႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္၊ ဒါမ်ိဳးက”ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခြင့္” ရွိနုိင္ပါေသးတယ္။

“သံသရာ အမွား” ဆုိတာကေတာ့ “အရိယာသူေတာ္ေကာင္း၊ ဆရာသမား၊ လူႀကီးမိဘေတြ”အေပၚမွာ ကံသုံးပါး တပါးပါးနဲ႔ ျပစ္မွား မိတာမ်ိဳး၊ သူတပါးအသက္ သတ္ျခင္း၊ ခိုးယူျခင္း၊ ကာမဂုဏ္မွားယြင္းမိျခင္း၊ မုသားေျပာဆုိျခင္း၊ အရက္ေသစာ ေသာက္စားျခင္း စတဲ့ သီလခ်ိဳး ေဖာက္ျခင္းမ်ားကေတာ့ ယခု “လက္ရွိဘဝမွာေရာ၊ သံသရာ”မွာပါ အက်ိဳးေပးနုိင္တာမို႔ “သံသရာအမွား” လို႔ ေခၚဆုိရမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။

ေနာင္ဘဝ ေတြမွာလဲ

• သူတပါးပေယာဂျဖင့္ ေသဆုံးရျခင္း၊

• ဥပေစၦဒကကံေၾကာင့္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေသရျခင္း၊

• ရွိၿပီးသား ဥစၥာမ်ား ဆုံးရႈံးရျခင္း၊

• ေယာက်ာ္းမဟုတ္၊မိန္းမမဟုတ္၊ နပုံးပ႑ဳပ္ ျဖစ္ရျခင္း၊

• စကားမပီမသ၊ ထစ္အ ဆြ႔ံအျဖစ္တတ္ျခင္း၊

• ဦးေႏွာက္က်ပ္မျပည့္ပဲ လူစဥ္မမွီျခင္း

စတာေတြကို ဘဝတခုခု၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘဝေပါင္းမ်ားစြာေပးဆပ္ခံၾကရတာမို႔ “သံသရာ အမွား” လို႔ ဆုိသင့္လွပါတယ္။ “ဝဋ္မွာ အၿမဲ၊ ငရဲမွာ အပ” ဆိုတဲ့ ေရွးစကားကလဲ ဒီလို အျပစ္ေတြကို ေပးဆပ္ရျခင္းကို ရည္ရြယ္ထားတာျဖစ္တာေၾကာင့္ မသိလို႔ မိုက္မွားျခင္း ရွိခဲ့ေသာ္လည္း တန္ျပန္ အက်ိဳးေပးမွာကိုေတာ့ ေၾကာက္ရြံ႕ ၾကျပန္တာ သတၱဝါအားလုံးပါပဲ။

ေထရဝါဒ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာ ကံေကာင္းေစတာ တစ္ခုက ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ေတြအလိုအရ အျပစ္ရွိေသာ္လည္း လုံးဝ ကုစားလို႔ မရတာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။”ကုစားလို”႔ ရနုိင္ပါေသးတယ္။ မွားမွန္းသိရင္ အမွန္ျပင္ဆင္ခြင့္ ရွိနုိင္ပါေသးတယ္။

သို႔ေသာ္ ဒူးေထာက္ၿပီး “ခြင့္လႊတ္ေက်ေအးေတာ္မူပါ”ဆုိတာမ်ိဳးေလာက္နဲ႔ေတာ့ မရဘူး။ ျပဳၿပီးသား အကုသိုလ္ကို လုံးဝ ကင္းစင္သြားေအာင္ဆိုသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တုိင္ေတာင္ မတတ္နုိင္ခဲ့ပါဘူး။

အနာေပါက္ၿပီးရင္ အမာရြတ္ေတာ့ က်န္ေနအုံးမွာပါ။ အမာရြတ္က အမာရြတ္ပါပဲ။ ထုိ႔အတူ ျပဳၿပီးသားအကုသိုလ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ကုသိုလ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္စဥ္တစ္ခုမွာ ပုံရိပ္အေနနဲ႔( ကံတစ္ခုအေနနဲ႔ ) က်န္ရစ္ ေနပါလိမ့္မယ္။ “လုပ္ၿပီးသား”ကို “မလုပ္ခဲ့ပါဘူး” လို႔ ေျပာလို႔မရေတာ့ပါဘူး။ သို႔ေသာ္ “ရွိၿပီးသား အကုသုိလ္” ကို အားနည္းသြားေအာင္၊ “အက်ိဳးမေပးနုိင္ေအာင္” ေတာ့ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားမွာ အခြင့္အလမ္း ရွိေနပါေသးတယ္။

သတၱဝါေတြကို ကံ က အက်ိဳးေပးတယ္ ဆုိရာမွာ ထုိကံကို ေထာက္ပံ့ေပးေနတဲ့ ေနာက္ခံအေၾကာင္းတရားေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနေသးတာကို ေရွးဦးစြာ လက္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီေနာက္ခံအေၾကာင္းတရားေတြ ဆုိတာဟာလဲ အလြယ္ေျပာရရင္ “ကိေလသာ”ေတြပါ။

အဲဒီ”ကိေလသာ” ေတြကို “အားနည္းေအာင္၊ကုန္ခမ္းသြားေအာင္” လုပ္နုိင္ရင္ ဘဝ၊ဘဝမ်ားစြာကျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ေတြဟာ ေနာက္ထပ္ ဘဝသစ္အေန နဲ႔ ပဋိသေႏၶအက်ိဳးကို မေပးနုိင္ေတာ့ပါဘူး။ဒါကိုပဲ ကံ ကို “သတ္ပစ္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၱာ မေထရ္ႀကီးမ်ားလဲ အတိတ္ဘဝမ်ားစြာက ကံေတြ ရွိခဲ့ၾကတာမို႔ ဒီဘက္ဘဝမွာ ကံေတြရဲ႕အက်ိဳးေပးကို ခံၾကရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဘဝသစ္ ျဖစ္ဖို႔ တဏွာ အဝိဇၨာေတြကို ပယ္သတ္လိုက္တာေၾကာင့္ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဘဝသစ္ ျဖစ္ဖို႔ တဏွာ အဝိ”ခ်ဳပ္ၿငိမ္း”ကုန္ၾကတယ္။

ဥပမာအားျဖင့္ အညြန္႔တလူလူ ျဖစ္ေနဆဲ ၊ရွင္သန္ေနဆဲ ၊ သစ္ပင္ေလးကို ေရေႏြးပူနဲ႔ ေလာင္းသတ္လိုက္သလို ဘဝမ်ားစြာ က ပါလာခဲ့တဲ့ ကံေတြကို “အရိယာမဂ္ဖုိလ္” ဆိုတဲ့ ေရေႏြးနဲ႔ ေလာင္းလိုက္တာမို႔ ျပန္လည္ မရွင္သန္နုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ လုံးဝ အက်ိဳးမေပးနိုင္ေတာ့ပါဘူး၊

ျမတ္စြာဘုရားက ျပဳၿပီးသား အကုသိုလ္ေတြကို ပယ္သတ္ဖို႔ နည္းလမ္း( ၄ ) မ်ိဳးကို “သခၤဓမၼသုတၱန္” မွာေဟာၾကားထားခဲ့ပါတယ္၊

၁။ အကုသိုလ္ကုိ အကုသိုလ္မွန္း သိေအာင္ လုပ္ပါ။

၂။ သိျမင္ၿပီးလ်င္ ဒါဟာ မေကာင္းဘူး လို႔ လက္ခံနုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။

၃။ အကုသိုလ္ကုိ ေနာက္တႀကိမ္ မျပဳမိေအာင္ ေစာင့္စည္းပါ။

၄။ အကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေပၚတာနဲ႔ ကုသုိလ္တခုခုျဖင့္ အစားထုိးလိုက္ပါ။

အထက္ပါ အခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ ကုစားလွ်င္ ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ “အကုသိုလ္”ေတြကို ျပဳလုပ္မိတာ နည္းပါးသြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္၊ ေနာက္ဆုံးတစ္ခုကေတာ့ “ကိေလသာ”ေတြ အားလုံးကုန္သြားရင္ ကံေတြကေန လုံးဝ လြန္ေျမာက္ သြားတာပါ။ဘဝတစ္ခုကို ျဖစ္ေစမယ့္ ကံေတြကေန လြတ္ေျမာက္သြားတယ္ လို႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အတိတ္ဘဝ တခုခုက ျပဳလုပ္ၿပီးသား အကုသိုလ္ရဲ႕ အက်ိဳးကုိေတာ့ ဒီခႏၶာႀကီး ရွိေနေသးတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ “ပဝတၱိအက်ိဳး” အျဖစ္ ေပးဆပ္ၾကရပါအုံးမယ္။

ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးေတာင္မွ ကိေလသာ အားလုံး ကုန္ခမ္းသြား ေပမယ့္ ေခါင္းကိုက္တာ၊ ခါးနာတာ၊ ၀မ္းေသြးသြန္ေရာဂါခံစားရတာ၊ စသျဖင့္ပါရမီႏုစဥ္ကျပဳခဲ့ဖူးတဲ့ အကုသိုလ္တို႔ရဲ႕ ၀ဋ္ေၾကြးအျဖစ္ေပးဆပ္ရတာပဲ ။ (ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဝဋ္ေႂကြးေတာ္(၁၂)ပါးအေၾကာင္း) ။

အရွင္ေမာဂၢလာန္မေထရ္ႀကီးလဲတန္ခိုးအရာမွာ အသာဆုံး ဘြဲ႔ထူးႀကီး ရထားပါေသာ္လည္း ခုိးသားငါးရာရဲ႕ လက္ခ်က္နဲ႔ ရိုက္ႏွက္ခံရထုေထာင္းခံရၿပီး ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကံရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ေတြက ရရွိၿပီးသား ဘဝကိုေတာ့ ဒုကၡေပးေနအုံးမွာပါ။ ရဟႏၲာမေထရ္ျမတ္ႀကီးေတြအတြက္ ယခုဘဝမွာ လုပ္တဲ့ကံေတြကေတာ့ ေနာက္ထပ္ အက်ိဳးမေပးနုိင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ထပ္ ဘဝသစ္တခုကို ထုတ္လုပ္မေပး နို္င္ေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္ဘဝေတြမွာ ငရဲဘဝ၊ လူ႔ဘဝ စသည္ျဖင့္ ပဋိသေႏၶအက်ိဳးကို မေပးနုိင္ေတာ့ပါဘူး။ “ပဝတၱိအက်ိဳး” အေနနဲ ့ေတာ့ ဒီဘဝမွာ ဒုကၡေတြ မ်ားစြာ ခံၾကရအုံးမယ္။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္လိုက္ေတာ့ျပဳၿပီးသား အကုသိုလ္ေတြကိုေတာ့ deleting လုပ္လို႔ေတာ့ မရေတာ့ဘူး။ isolate လုပ္ဖို႔ပဲ က်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

မ်ိဳးေစ့တစ္ခုကို “အပင္မေပါက္”ေစခ်င္ရင္ ေလလုံေျခာက္ေသြ႔တဲ့ ဖန္ပုလင္းထဲမွာ ပိတ္ထားပါက အပင္မေပါက္နုိင္ပါဘူး၊ သို႔မဟုတ္ မီးဖုတ္ပစ္လိုက္တယ္။ထုခြဲျပစ္လိုက္တယ္၊ ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္တယ္ဆုိရင္ ေျမဓာတ္၊ ေရဓာတ္ေတြနဲ႔ မေတြ႔သမွ် အပင္မေပါက္နုိင္ေတာ့ဘူး။ ေျမ ေရေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ခြင့္ရလ်င္ေတာ့ အပင္ေပါက္ရွင္သန္လာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

အဲဒီလိုမ်ိဳးပါပဲ ကံေတြ ဆိုတာဟာ ကိေလသာေတြ နဲ႔ မေတြ႔ေတာ့ရင္ အက်ိဳးမေပးနုိင္ေတာ့ဘူး။အက်ိဳးေပးခြင့္မရေတာ့ဘူး၊ ကိေလသာေတြ ရွိေနေသးသမွ် အက်ိဳးေပးေနပါအုံးမယ္။ဒါ့ေၾကာင့္ ကိေလသာေတြ ေနာက္ထပ္ မျဖစ္ေတာ့ေအာင္ က်င့္ႀကံနိုင္ၿပီ အႏုပါဒိေသသ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ခံစားနုိင္ၿပီ ဆိုရင္ ကံအားလုံး ျပတ္ဆဲပါၿပီ။

သဥပါဒိေသသ နိဗၺာန္ ဆိုတဲ့ ရရွိၿပိးသား မဂ္ဖိုလ္မ်ားနဲ႔ နိဗၺာန္အၿငိမ္းဓာတ္ကို ခံစားနုိင္ေသာ္လည္း ရုပ္နာမ္ခႏၶာကိုယ္ႀကီး ထင္ရွားရွိ ေနေသးတာမို႔ ကာယိကဒုကၡမ်ားကို ေပးဆပ္ၾကအုံးမွာပါ။ ယခုလက္ရွိဘဝ အပါအဝင္ နိဗၺာန္မေရာက္္မွီၾကားကာလမွာ

• အကုသိုလ္ကို အကုသိုလ္လို႔ သိျခင္း၊

• ဒါမေကာင္းပါလား လို႔ လက္ခံၿပီး

• ေနာက္ထပ္ ေနာက္ထပ္ မက်ဴးလြန္မိေအာင္ ေစာင့္စည္းျခင္း၊

• ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားျဖင့္ အစားထုိးျခင္း

ဟူေသာနည္းလမ္းေလးသြယ္ျဖင့္ ျဖဴစင္ျမင့္ျမတ္ေသာ အကုသိုလ္ နည္းပါးေသာ ကုသုိလ္မ်ားျဖင့္သာ ထုံမႊန္းထားေသာ ဘဝမ်ားကို ပိုင္ဆုိင္နုိင္ၾကပါေစ…လို ့ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ ၏ ဓမၼဗ်ဴဟာ သင္တန္းမွ သင္တန္းသားအေမးအေျဖကို ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပ ကုသိုလ္ျပဳလိုက္ပါသည္။ တရားအသိဥာဏ္မ်ား တုိးပြားႏုိင္ၾကပါေစ။

Credit:မူရင္းေရးသားသူ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *